1. Αγαπητε Επισκέπτη. Ευρίσκεσαι στο Πανελλήνιο Χειρουργικό Forum, όπου μπορεις βρείς πληροφορίες για ιατρικά χειρουργικά θέματα που σε αφορούν, όπως επίσης μπορείς να υποβάλλεις ένα καινούργιο δικό σου θέμα-ερώτηση στο φόρουμ. Πρεπει να εισαι εγγεγραμμένος χρήστης για να δεις τα ποστ των μελών ή να δημιουργήσεις δικό σου post ή θέμα (thread)!

Πρόβλημα Μόλυνση από δήγμα τσιμπουριού. Τί κάνουμε?

Discussion in 'Παθήσεις δέρματος και υποδορίου' started by Παναγιώτης Μελάς, Feb 28, 2013.

Watchers:
This thread is being watched by 2 users.
  1. Καλησπέρα σε όλους

    Επανεμφανίζομαι να γράφω στο φόρουμ μετά από μακρά απουσία, από τότε που ήμουν ξενιτεμένος στην Κορέα και είχα να αντιμετωπίσω ένα ατύχημα συναδέλφου, το οποίο ευτυχώς είχε καλή κατάληξη.

    Εν πάσει περιπτώσει, τώρα υπάρχει ένα πρόβλημα σε μένα τον ίδιο. Την προπερασμένη εβδομάδα επισκέφθηκα την επαρχία για μια υπόθεσή μου και φαίνετια ότι κάποια στιγμή, κανα-δυο από αυτά τα περίεργα έντομα που ο λαός αποκαλεί τσιμπούρια (επιστημονική ονομασία "κρότωνες", της τάξης "Ακάρεα", οικογένεια "Αραχνοειδή" - el.wikipedia.org/wiki/Τσιμπούρι), ανέβηκαν στα ρούχα μου και περίμεναν την ευκαιρία να προσκοληθούν στο δέρμα. Πράγματι, την επόμενη της επιστροφής μου στην Αθήνα, το πρωί και ενώ διάβαζα την αλληλογραφία μου στον υπολογιστή, αισθάνθηκα μια ελαφρά ενόχληση στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου, στο κάτω μέρος του τριχωτού κοντά στον σβέρκο, και ασυναίσθητα έβαλα το χέρι μου να δω τί είναι αυτό που με ενοχλεί. Η πρώτη εντύπωση από την απλή αφή ήταν ότι επρόκειτο για κάποιο σπυράκι, του οποίου όμως την προέλευση δεν μπορούσα να καταλάβω.

    Στη συνέχεια, και αφού επέμεινα λίγο να ψαχουλεύω με το χέρι μου, αντιλήφθηκα ότι το ένα από τα δύο "σπυράκια" έφυγε και έμεινε στα δάχτυλά μου. Φέρνοντας το χέρι μου μπροστά, ανακάλυψα έντρομος ότι το "σπυράκι" ήταν έντομο. Δεν το αναγνώρισα (σάμπως είχα ξαναδεί τσιμπούρι?), αλλά η γυναίκα μου το αναγνώρισε αμέσως. Ακόμα πιο τρομοκρατημένος, της είπα ότι αυτού του τύπου τα παρασιτοειδή έντομα είναι φορείς μικροβίων και ασθενειών, αλλά δεν φάνηκε να ανησυχεί ιδιαίτερα, ίσως γιατί η ίδια είναι γεννημένη και μεγαλωμένη στην επαρχία και κάτι τέτοιο είναι συχνό φαινόμενο. Αμέσως μπήκα στο μπάνιο και λούστηκα πολύ προσεκτικά και εκτεταμένα, ώστε να απομακρυνθούν τα υπόλοιπα πιθανά τσιμπούρια.

    Την επόμενη, στο ίδιο μέρος του κεφαλιού μου, αισθάνθηκα ένα πολύ μικρό οίδημα, κάτι μικρότερο και από το οίδημα που προξενεί το τσίμπημα του κουνουπιού. Ανοιχτή πληγή στην κορυφή του δεν υπήρχε, ώστε να χρειαστεί να κάνω κάποια τοπική απολύμανση (π.χ. με οινόπνευμα ή betadine). Δεν έδωσα περισσότερη σημασία, φαντάστηκα ότι σε μια-δυο μέρες θα παίρναγε.

    Αμ δε!

    Μετά από δυο ακόμα μέρες το οίδημα μεγάλωσε και άρχισε να πονάει. Ταυτόχρονα, κάτω από το οίδημα, σε απόσταση δύο περίπου εκατοστών, στο δεξί μέρος του σβέρκου, εμφανίστηκε ένα άλλο (εσωτερικό) οίδημα σε μέγεθος μπιζελιού, επώδυνο κι αυτό, ενώ την επόμενη ολόκληρο το πλαϊνό μέρος του λαιμού και του σβέρκου μου άρχισε να με πονάει, σε σημείο να με δυσκολεύει ακόμα και στο στρίψιμο του κεφαλιού. Πεπεισμένος πλέον πως πρόκειται για μόλυνση από το δήγμα του τσιμπουριού, επικοινώνησα με το Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής στην Αγία Βαρβάρα (το πρώην Λοιμωδών), το οποίο μάλιστα εφημέρευε και ζήτησα να μάθω ποιό τμήμα και ποιάς ειδικότητας γιατρό έπρεπε να επισκεφθώ. Το τηλεφωνικό κέντρο με παρέπεμψε να μιλήσω με μια κυρία (που πρέπει να ήταν γιατρός), και αφού της εξήγησα περί τίνος πρόκειται, μου συνέστησε να επισκεφθώ δερματολόγο ή χειρουργό (το χειρουργικό εφημέρευε εκείνη την ημέρα).

    Πράγματι, ετοιμάστηκα να το κάνω, αλλά συνειδητοποίησα ότι μπορώ να κάνω την ίδια επίσκεψη στο ιδιωτικό Metropolitan Hospital στο Φάληρο, που ήταν πολύ κοντά μου, αφού με κάλυπτε η ιδιωτική μου ασφάλεια. Έτσι, λοιπόν, κατέληξα στα επείγοντα του Metropolitan και ζήτησα να με δει χειρουργός. Του εξήγησα την όλη ιστορία και θεώρησε αναγκαίο να πραγματοποιήσει επί τόπου μια μικρή τομή με νυστέρι πάνω στο οίδημα του δήγματος, για να διαπιστώσει αν υπήρχε ξένο σώμα μέσα στο δέρμα. Μάλιστα την τομή μου την έκανε χωρίς καθόλου τοπική αναισθησία, ζητώντας μου ευγενικά να έχω υπομονή και κατανόηση. Δεν διαπίστωσε ύπαρξη ξένου σώματος - όπως μου είπε - και συνέστησε αντιβίωση με Zinadol (Cefuroxim Axetil) των 500mg κάθε 12 ώρες.

    Την ξεκίνησα την ίδια μέρα. Μέχρι αυτή τη στιγμή έχω πάρει 6 ταμπλέτες. Το περίεργο είναι ότι, ενώ έχει αρχίσει να υποχωρεί ο πόνος και τα οιδήματα, τόσο αυτό του δήγματος όσο και αυτό του σβέρκου, εμφανίστηκε από προχθές μικρή εμπύρετη κατάσταση (από 37.2 μέχρι 37.5 β. Κ), συνοδευόμενη από κομάρες σε όλο το σώμα, ειδικά στα κάτω άκρα, κάποιες ελαφρές κρυάδες και αδυναμία, όσο διαρκεί ο πυρετός. Με ένα αναβράζον Depon των 1000mg, υποχωρεί γρήγορα, αλλά επανέρχεται μετά από16-24 ώρες ξανά.

    Φοβάμαι μήπως υπάρχει γενικότερη λοιμώδης κατάσταση και δεν είμαι σίγουρος αν η παρούσα αγωγή είναι αρκετή ή ακόμα αν είναι η κατάλληλη. Μάλιστα, μέσα στην αγωνία μου να μάθω περισσότερα, ανακάλυψα ότι η πιο συνηθισμένη λοίμωξη είναι η Βορρελίωση (ή Μπορρελίωση ή αλλιώς Νόσος του Lyme), από το βακτήριο Borrelia Burgdorferi, πράγμα που με έκανε να ανησυχώ περισσότερο. Αύριο έχω επαναληπτικό ραντεβού με τον χειρουργό που με είδε στα επείγοντα του Metropolitan, για να κρίνει την πρόοδο της αγωγής.

    Μήπως χρειάζεται να του ζητήσω να γίνει κάτι παραπάνω, εκτός από μια απλή κλινική εξέταση, π.χ. εξέταση αίματος, καλλιέργεια κλπ.?

    Κάθε βοήθεια θα ήταν ευπρόσδεκτη.
    Ευχαριστώ.
    -
  2. Επιδείνωση...

    Σήμερα το πρωί, τα πράγματα χειροτέρεψαν. Γύρω στις 6.30 με ξύπνησαν έντονες κρυάδες και κομάρες, ένδειξη υψηλότερου πυρετού. Δεν θερμομετρήθηκα, αλλά πήρα ένα Depon των 500 για να με βοηθήσει να κοιμηθώ κι άλλο.

    Δεν φάνηκε να ενεργεί ιδιαίτερα, αλλά κοιμήθηκα. Ξύπνησα γύρω στις 9.30, έκανα ένα ντους και μετά θερμομετρήθηκα. Αυτή τη φορά το θερμόμετρο έδειχνε πραγματικό πυρετό - 38.2.

    Μετά το πρωινό μου και αφού πήρα και την αντιβίωση, πήρα λίγο αργότερα ένα 1000άρι Depon, περιμένοντας να δράσει κα να ρίξει λίγο τον πυρετό. Παρ' όλα αυτά, μετά περίπου μία ώρα, ο πυρετός, όχι μόνο δεν έπεσε, αλλά ανέβηκε στο 39.1.

    Ετοιμάζομαι να επισκεφθώ τα επείγοντα του Metrpolitan, πάλι. Θα εκτιμούσα αν, κάποιος που έβλεπε το νήμα, μπορούσε να δώσει μια αρχική συμβουλή, ώστε να ξέρω κι εγώ πώς να συμπεριφερθώ στα επείγοντα.

    Ευχαριστώ.
    -
  3. Πρώτη Διάγνωση...

    Μόλις γύρισα από τα επείγοντα του νοσοκομείου. Οι γιατροί που με είδαν (στην αρχή χειρουργός και στη συνέχεια δυο παθολόγοι) συνέστησαν άμεση εισαγωγή για περαιτέρω εξετάσεις, εργαστηριακές και μη, διότι η συμπτωματολογία - είπαν - παραπέμπει σε Ρικετσίωση. Επειδή στις περιπτώσεις αυτές (στα ιδιωτικά νοσοκομεία, δηλαδή), ο παράγοντας κόστος παίζει σημαντικό ρόλο, αρνήθηκα κατ' αρχάς την εισαγωγή, σκεπτόμενος ότι θα μπορούσα να νοσηλευτώ σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο, χωρίς (σοβαρά) έξοδα.

    Αντιλαμβάνομαι ότι, αν η αρχική διάγνωση αποδειχτεί σωστή, τότε τα πράγματα είναι σοβαρά έως πολύ σοβαρά. Αυτό που μένει να κάνω είναι να επισκεφτώ άμεσα πάντως ένα εφημερεύον δημόσιο νοσοκομείο, ώστε να υπάρξει ξεκαθαρισμένη εικόνα για το τί έχω.

    Σε κάθε περίπτωση, εξακολουθώ να προσβλέπω στις συμβουλές σας.
    -
  4. Kathy

    Kathy Moderator Staff Member Moderator

    Καλησπέρα! Διάβασα με μεγάλη προσοχή τον Γολγοθά σας και ομολογώ ότι εξεπλάγην με την υποψία της Ρικετσίωσης.
    Η ιδιωτική ασφάλιση δεν σας κάλυπτε για εισαγωγή στο Metropolitan;
    Η Ρικετσίωση συνήθως παρουσιάζει εξανθήματα αλλά και ψυχικές διαταραχές. Είχατε τέτοια συμπτώματα ή μόνο πυρετό ο οποίος όμως μπορεί να είναι και τελείως τυχαίος προερχόμενος από κάποια ίωση; Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνουν άμεσα εξετάσεις αίματος και καλλιέργειες οι οποίες φαντάζομαι ότι μέχρι τώρα θα έχουν γίνει σε κάποιο νοσοκομείο.
    Πραγματικά ελπίζω κι εύχομαι να πρόκειται για κάποια ίωση....
    Πολλά περαστικά!
  5. Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη και περαιτέρω εξελίξεις...

    Επανέρχομαι σήμερα, μετά από μια βδομάδα περίπου. Αφού ευχαριστήσω για τις ευχές περί ανάρρωσης, να παραθέσω και το υπόλοιπο της περιπέτειας.

    Τελικά, ο Γολγοθάς περιείχε και την απίστευτη ταλαιπωρία μου στην αναμονή των επειγόντων του Γενικού Κρατικού Νίκαιας, όπου, μετά από αναμονή 5 και πλέον ωρών με υψηλό πυρετό (πάνω από 39.5) αποφάσισα να φύγω αφού διαισθανόμουν ότι δεν επρόκειτο να με δεχτούν πριν τις πρώτες πρωινές ώρες. Έτσι ξαναγύρισα στο Metropolitan, ενώ είχε πια βραδυάσει και ψηνόμουνα στον πυρετό, και έκανα εισαγωγή. Και ναι, η ιδιωτική ασφάλιση καλύπτει μεν νοσοκομειακή περίθαλψη σε ιδιωτικό νοσοκομείο, αλλά μερικώς (δηλ. και με δική μου συμμετοχή), πράγμα που κατ' αρχήν προσπάθησα να αποφύγω, άσχετα αν τελικά έμεινε να είναι η μοναδική μου επιλογή.

    Η αρχική διάγνωση περί Ρικετσίωσης έμενε να επαληθευθεί και εργαστηριακά, απλά το ιστορικό της εμπύρετης κατάστασης, χωρίς κανένα άλλο σύμπτωμα οδήγησε μάλλον τους γιατρούς να σκεφτούν ΚΑΙ αυτή την πιθανότητα, και ως τέτοια (και σοβαρή) να συστήσουν εισαγωγή και ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση και αντιμετώπιση. Η συνέχεια της ιστορίας είναι ότι τελικά μπήκα στο Metropolitan την Παρασκευή το βράδυ (1-3-2013) και παρέμεινα μέχρι και την Πέμπτη το μεσημέρι. Ακολουθήθηκε εντατική αγωγή με ενδοφλέβια διπλή αντιβίωση, Ciprovian των 100ml ή αλλιώς Ciproflaxin των 200mg + Rolisporin του 1g ή αλλιώς Cefriaxone 1g, δυο φορές την ημέρα με επί πλέον αντιβίωση από το στόμα Vibramycin ή αλλιώς Δοξυκυκλίνη 100mg, δυο φορές την ημέρα κι αυτή. Φυσικά η αγωγή περιείχε και ενδοφλέβια έγχυση φυσιολογικού ορού επί 24ώρου βάσεως, αντιπυρετικά και γαστρεντερική προστασία. Θα πρέπει να αναφέρω ότι κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου, το μόνο σύμπτωμα, εκτός του πυρετού, ήταν ο πρωινός έντονος πονοκέφαλος (ξυπνούσα δηλαδή με πονοκέφαλο κάθε πρωί), ο οποίος υποχωρούσε μετά από τη λήψη ενός παυσίπονου και δεν εμφανιζόταν άλλη στιγμή της ημέρας, μέχρι το επόμενο πρωί. Σε ερώτησή μου στον θεράποντα γιατρό, μου εξήγησε ότι είναι μάλλον φυσιολογικό ως σύμπτωμα, σε μια τέτοια λοίμωξη.

    Νοσηλεύθηκα επί 6 μέρες, ώστε να μου χορηγηθεί εξιτήριο αφού τις τελευταίες 48 ώρες δεν παρουσίασα πυρετό. Την ίδια περίοδο, εκτός από τις κλασσικές ενδονοσοκομειακές μικροβιολογικές εξετάσεις, στάλθηκε δείγμα αίματος στο Ινστιτούτο Παστέρ, ώστε να διερευνηθεί η ύπαρξη αντισωμάτων (ή μη) για Riketsia και Coxiella, βακτήρια που πιθανόν ενυπάρχουν σε τέτοιου είδους λοιμώξεις. Την απάντηση την περιμένουμε τη Δευτέρα ή Τρίτη. Εν τω μεταξύ, μετά την έξοδό μου, ακολουθώ διπλή αντιβίωση ΚΑΙ στο σπίτι μου, με Vibramycin και με Ciproxin, μέχρι να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας από το Ινστιτούτο Παστέρ. Υπ' όψιν ότι το σύμπτωμα το πρωινού πονοκέφαλου με ακολουθεί μέχρι και σήμερα, που βρίσκομαι στο σπίτι μου.

    Γιατί αναφέρω όλες αυτές τις λεπτομέρειες: Μα για να μεταφέρω εμπειρία και γνώση και κυρίως να επισημάνω ότι αυτού του είδους τα - εκ πρώτης όψεως - ασήμαντα τσιμπήματα μπορεί να εξελιχθούν σε επικίνδυνες καταστάσεις, δεν πρέπει να τα παίρνουμε αψήφιστα και χρειάζεται ιατρική συμβουλή και παρακολούθηση από την πρώτη στιγμή.

    Καλό βράδυ.
    -
    Last edited by a moderator: Mar 9, 2013
  6. Kathy

    Kathy Moderator Staff Member Moderator

    Και πολύ καλά κάνατε και μας τα επισημάνατε όλα αυτά! Όλα χρειάζονται προσοχή και ο κόσμος, ιδιαίτερα στην επαρχία, θα πρέπει να είναι ενήμερος για όλα αυτά.
    Ο έντονος πρωινός πονοκέφαλος είναι υπόλειμμα του πολύ υψηλού πυρετού όλων αυτών των ημερών. Θα υποχωρήσει σταδιακά.
    Με την αντιβίωση είστε αρκετά καλυμμένος και όταν θα βγουν και οι απαντήσεις απ' το Παστέρ τότε θα σας πουν και πώς να κινηθείτε.
    Όμως και πάλι αναρωτιέμαι, εξανθήματα ή κάποια άλλα συμπτώματα Ρικετσίωσης υπήρξαν τελικά ή μόνο ο υψηλός πυρετός;
    Σας είπαν οι γιατροί τι τους οδήγησε σε αυτή την υποψία;
  7. Καλημέρα, Kathy. Ευχαριστώ για την επισήμανση περί πονοκεφάλου. Όντως σήμερα συμπληρώθηκαν πάνω από 24 ώρες που δεν επενεμφανίσθηκε ο πονοκέφαλος.

    Όχι, ούτε εξανθήματα ούτε άλλα συμπτώματα, πλην του πυρετού και του πονοκεφάλου, είχαν (και έχουν) εμφανιστεί. Η υποψία περί Ρικετσίωσης, όσον αφορά στο τί μου είπαν οι γιατροί, ήταν απλά η προέλευση της λοίμωξης, δηλαδή το τσίμπημα του τσιμπουριού. Τίποτε άλλο δεν αναφέρθηκε τότε, κατά την αρχική (κλινική) εξέταση. Πιθανολογώ ότι κατέληξαν εκεί (ως υποψία και μόνο, βέβαια) διότι δεν είχα κανένα άλλο άλλο σύμπτωμα, ειδικά στο αναπνευστικό και το πεπτικό σύστημα. Και στη συνέχεια, μετά από εξέταση ούρων, και στο ουροποιητικό δεν παρατηρήθηκε κάποια λοίμωξη, στα μικροβιολογικά εργαστήρια του νοσοκομείου, βέβαια.

    Αλλά αυτά είναι δικά μου συμπεράσματα. Θα έχω ολοκληρωμένη εικόνα, τόσο για το τί ακριβώς έχει συμβεί όσο και για το πώς σκέφτηκαν οι γιατροί, αφού πάρουμε τις απαντήσεις από το Παστέρ και κάνω μια εκτεταμένη πλέον συζήτηση με αυτούς.
    -
  8. Kathy

    Kathy Moderator Staff Member Moderator

    Σε καμία περίπτωση δεν εύχομαι να είναι κάποια ασθένεια από το τσίμπημα όμως δεν θα πρέπει να αποκλείουμε και το ενδεχόμενο μιας συμπτωματικής γρίπης! Δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει πάντα πυρετός που να συνοδεύεται με λοίμωξη του αναπνευστικού ή του πεπτικού συστήματος. Όπως και να' χει οσονούπω θα μάθετε! Σημασία έχει ότι είστε απύρετος και χωρίς πονοκεφάλους!
  9. Πήρα τις εξετάσεις...

    Σήμερα κατάφερα να πάω πάλι στο νοσοκομείο και να πάρω επιτέλους τις εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν όσο διαρκούσε η νοσηλεία μου, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έγιναν στο Ινστ. Παστέρ.

    Λοιπόν, η εξέταση για ανίχνευση αντισωμάτων Rikettsia, και των τριών υπο-ομάδων (Rickketsia Conorii, Rickettsia Typhi και Rickettsia Ricketsii) ήταν αρνητική. Αυτό είναι το πρώτο καλό νέο.

    Το δεύτερο νέο, όχι απαραίτητα καλό, είναι ότι η εξέταση για ανίχνευση αντισωμάτων Coxiella Burnettii (Πυρετός Q) έδειξε τα εξής:

    ΑΝΤΙΣΩΜΑ-------ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ--------------ΟΡΙΑ ΤΙΜΩΝ
    .......................Φάση 1 ---- Φάση 2........Αρνητικό - Θετικό
    IgG...................Θετικό, 16 - Θετικό, 32.......<16 --- >=16
    IgM..................Αρνητικό --- Αρνητικό ........<16 --- >=16

    Παρατηρήσεις:
    Σε οξεία φάση πυρετού Q: Τίτλος αντισωμάτων έναντι αντιγόνου φάσεως 2 > φάσεως 1.
    Σε χρόνια φάση πυρετού Q: Τίτλος αντισωμάτων έναντι αντιγόνου φάσεως 2 <= φάσεως 1.
    Τίτλος >256 στη φάση 2 για τα IgG αντισώματα είναι ενδεικτικός οξείας λοιμώξεως.

    Δεν είμαι σίγουρος αν απεικονίζονται σωστά οι αντιστοιχίες του πίνακα της εξέτασης, που δείχνει το είδος του αντισώματος, το αποτέλεσμα και τα όρια τιμών, διότι στο γραπτό μήνυμα μπορεί να υπάρχουν διαφοροποιήσεις στις στήλες των αντιστοιχιών, αλλά φαντάζομαι ότι γίνονται κατανοητά τα αναγραφόμενα.

    Το περίεργο στην υπόθεση είναι ότι κανένας γιατρός δεν μου έχει εξηγήσει πώς γίνεται να υπήρξε μόλυνση (που εξελίχθηκε σε λοίμωξη, φυσικά) από Coxiella, αφού δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως πιθανότητα να βρέθηκα σε τέτοιο περιβάλλον. Εκτός κι αν είναι κι αυτή (η μόλυνση) αποτέλεσμα του τσιμπήματος.

    Επίσης, αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το γεγονός ότι δεν βλέπω πουθενά εξέταση για ανίχνευση του βακτηρίου Borrelia Burgdorferi, το οποίο πρωτίστως μεταφέρουν αυτά τα παράσιτα, πράγμα που ανέφερα ήδη στο πρώτο μου post σε αυτό το νήμα. Δηλαδή, εξακολουθώ να θεωρώ ότι, πέραν της ανάδειξης των θετικών αντισωμάτων IgG της Coxellia, κάτι παρέλειψαν ή κάτι δεν κολλάει στην όλη υπόθεση. Βέβαια, γιατρός δεν είμαι, αλλά η απορία μου θα μείνει.

    Ο γιατρός που με είδε σήμερα, μετά την ανάγνωση των αποτελεσμάτων των εξετάσεων, μου είπε να συνεχίσω να παίρνω την αντιβίωση που ξεκίνησα αμέσως μετά την έξοδό μου από το νοσοκομείο, για όσο διάστημα χρειαστεί να καταναλωθούν όλα τα χάπια (Ciproxin και Vibramycin).

    Πρέπει να αναφέρω επίσης ότι κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου έγιναν τα εξής:

    - Μια ακτινογραφία θώρακος χωρίς ευρήματα
    - Μια γενική ούρων και μια καλλιέργεια χωρίς ευρήματα και αυτές
    - 5 γενικές εξετάσεις αίματος. Όλες, πλην της τελευταίας, που έγινε την ημέρα του εξιτηρίου μου, έδειξαν αυξημένα Μεγάλα Μονοπύρηνα Λευκά Κύτταρα, ενώ σε μια από αυτές υπήρχαν και αυξημένα Λευκά Αιμοσφαίρια
    - 5 εξετάσεις (αιματολογικές) κλινικής χημείας, που έδειχναν όλες αυξημένες τιμές CRP. Τώρα, τί είναι αυτό δεν ξέρω ή μάλλον δεν ήξερα. Διαβάζω ότι πρόκειται γαι τον έλεγχο συγκέντρωσης Αντιδρώσας Πρωτεϊνης C (C - Reactive Protein) στο πλάσμα του αίματος, οι υψηλές τιμές της οποίας δείχνουν ότι ο οργανισμός υφίσταται επίκτητη μόλυνση ή φλεγμονή.
    - Μια αιματολογική εξέταση για καθίζηση με φυσιολογικά αποτελέσματα
    - Και τέλος μια πιο εκτεταμένη αιματολογική εξέταση κλινικής χημείας για Τρανσαμινάση AST (SGOT) και ALT (SGPT) και γ-Γλουταμυλοτρανσφεράση (γ-GT) με φυσιολογικές τιμές κι αυτή.

    Δεν ξέρω αν πρέπει να ανησυχώ περισσότερο για κάτι που ίσως δεν έγινε αντιληπτό ή θεωρήθηκε ήσσονος σημασίας. Ο γιατρός μου είπε βέβαια, ότι αν συνεχίσω την αντιβίωση που ήδη παίρνω, θα έχει καλυφθεί όλο το φάσμα της λοίμωξης, ακόμα και κάποιας που ίσως δεν ανιχνεύθηκε (το τελευταίο δεν μου το είπε ξεκάθαρα, απλά με άφησε να το καταλάβω).

    Τί λέτε;
  10. Kathy

    Kathy Moderator Staff Member Moderator

    Επιβεβαιώθηκε λοιπόν μέσω των αιματολογικών εξετάσεων η λοίμωξη στο αίμα. Η Coxiella Burnetti που μάλλον ευθύνεται για τον πυρετό, είναι βακτήριο που προέρχεται από βοοειδή, πρόβατα και κατσίκες. Οι οργανισμοί εκκρίνονται στο γάλα (όταν αυτό λαμβάνεται δίχως να έχει υποστεί παστερίωση), ούρα, και τα περιττώματα των μολυσμένων ζώων. Αυτά τα βακτήρια μπορούν να επιβιώσουν για μακρές περιόδους στο περιβάλλον. Ο άνθρωπος συνήθως μολύνεται με την εισπνοή αυτών των οργανισμών απ' τον αέρα.
    Η CRP παράγεται στο συκώτι και η ποσότητά της ανεβαίνει σε υψηλά επίπεδα όταν υπάρχει κάποιο μικρόβιο, τραύμα ή ασθένεια (π.χ σκωληκοειδίτιδα).
    Όπως κι αν έχει, ό,τι κι αν έχει συμβεί είστε καλυμμένος με την αγωγή που ακολουθείτε. Η λοίμωξη φαίνεται να έχει υποχωρήσει και αυτό θα επιβεβαιωθεί μία με δύο εβδομάδες μετά το τέλος της θεραπείας όταν όλα πάνε καλά και δεν υπάρξει κάποια υποτροπή. Μην μπαίνετε στη διαδικασία για το τι εξετάσεις έγιναν ή θα έπρεπε να γίνουν γιατί άκρη δεν θα βγάλετε. Αυτό που προέχει είναι η βελτίωση της υγείας σας απ' ό,τι κι αν είχατε προσβληθεί.

Share This Page